Tre Cime Dolomieten – Italië (2012)

Dolomieten

We volgen de sporen van de eerste wereldoorlog. Deze bestaan voor een groot deel uit smalle paden in de rotsen, tunnels en via ferrata’s.

Deze tocht zullen we verblijven in een decor van de Drei Zinnen. We starten bij Cadini di Misurina vervolges onze weg via de Paternkofel langs Tre Cime di Lavaredo (de Drei Zinnen) naar de Zigmundi hut aan de voet van de Croda dei Toni.


DAG 1: Misurina (1752 m) – Rif. Fonda Savio (2367 m)

Via ferrata moeilijkheidsgraad A

De auto geparkeerd in Misurina en vanaf Lago di Misurina met de stoeltjeslift naar Rif. Col de Varda. Vanuit hier gestart met het eerste deel van de Bonacossa route (117). Via ferrata over de Forc. de Misurina (2320 m) en Forc. del Diavolo (2380 m). De eerste overnachting in Rif. Fonda Savio, een leuke hut met een prachtige zonsondergang.


DAG 2: Rif. Fonda Savio (2367 m) – Rif. Auronzo (2400 m)

Via ferrata moeilijkheidsgraad B

Het tweede deel van de Bonacossa route (117). Via ferrata over de Forc. di Rinbianco (2176 m) en Le Ciampedele (2346 m). Een prachtige route met klimwerk, een flinke ladder en smalle richeltjes langs steile afgronden. Geslapen in Rif. Auronzo, een hut die je beter links kan laten liggen omdat hij erg druk en commercieel is. Beter is het om voor rif. Lavaredo te kiezen.


DAG 3: Rif. Auronzo (2400 m) – Drei Zinnen Hutte (2405 m)

Via ferrata moeilijkheidsgraad B

Via Rif. Lavaredo naar de Paternsattel waar een korte tunnel het begin was van de via ferrata naar de Gamsscharte (2650 m). Hier zaten een aantal lastige passages voor kleine beentjes, met de bandslinges werden een aantal tussenstapjes gemaakt zodat iedereen zijn weg kon vervolgen. Deze dag was het erg mistig en navigeren was niet altijd even makkelijk. Hierdoor hadden we bij de Gamsscharte even moeite de goede weg weer naar beneden te vinden. Er volgende een steile afdaling met aardig wat klim en klauterwerk langs de stalen kabels. Hierna volgden een aantal tunnels (restanten uit de eerste wereldoorlog) waarbij een lampje geen overbodige luxe is. Ons eindpunt van deze prachtige dag was de Drei Zinnen Hütte. Een grote berghut met veel slaapplaatsen, maar wel een met een prachtig uitzicht en een goede sfeer.


DAG 4: Drei Zinnen Hütte (2405 m) – Zsygmundi Hütte (2224 m)

Over een eenvoudig maar steeds stijler wordend pad (101) naar de Forc. Pian de Cengia. De bewolking nam snel toe en de eerste druppels vielen al snel. We kwamen doorweekt aan bij de Büllelejoch Hutte (2528 m) waar we ons opwarmden en wat aten. Ondertussen was het ook gaan onweren en sneeuwen. Nadat het ergste voorbij was zijn we in de regen verder gelopen naar de Zsygmundi Hütte. ’s Avonds klaarde het gelukkig weer op.


DAG 5: Zsygmundi Hütte (2224 m) – Rif. Auronzo (2320 m)

Het pad wat de dag ervoor nog uit zag als een riviertje was weer droog en het weer was opgeklaard. Na een stukje terug (101) sloegen we af richting Rif. Lavaredo (104). Toen we hier rond de middag aankwamen sloeg het weer toch weer om maar we wisten Rif. Auronzo droog te bereiken. De bus bracht ons weer terug naar het dal. Het einde van een geweldige tocht waar we nog regelmatig aan terug zullen denken.